บทที่ 48

## บทที่ 48

ต้วนหรูหลานประคองแขนสามีด้วยความหวาดวิตกไม่เป็นสุข นางก้าวเดินตามติดไปข้างกายเขาไม่ห่าง จนกระทั่งเดินมาถึงบริเวณประตูรั้วหน้าบ้าน เมื่อเปรียบเทียบกับความปีติยินดีและฮึกเหิมลำพองใจของจี้เหวินฮั่นแล้ว สิ่งที่ต้วนหรูหลานรู้สึกมีมากกว่ากลับเป็นความหวาดกลัวพรั่นพรึง นางไม่ได้มีความมั่นใจเปี่ยมล้นเหมือนอย่างจี้เหวินฮั่น ที่นึกเข้าข้างตัวเองว่าการที่ตระกูลลู่เดินทางมาเยือนถึงบ้านจะต้องเป็นเรื่องราวดี ๆ อย่างแน่นอน