บทที่ 32

บทที่ 32

สุดท้ายแล้ว ตอนที่จี้หลินเดินลงมาด้วยสภาพเปียกโชกไปทั้งตัว เขาก็โดนสาดน้ำไปทั้งหมดสี่ครั้งแล้ว เส้นผมกับเสื้อผ้าเปียกชุ่มไปด้วยน้ำ ส่วนเวินหยวนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กลับไม่มีร่องรอยความเปียกเลยแม้แต่น้อย แม้ว่าจะมีบางรอบที่เวินหยวนตอบคำถามไม่ได้เหมือนกัน แต่ดวงของเขาดีมากเสมอ ไม่ว่าจะยังไงก็ไม่มีทางเลือกโดนเชือกเส้นที่ผิดเลยสักครั้ง

จี้หลินไม่อยากจะเชื่อผลลัพธ์นี้เลย มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน ด้วยความเข้าขาและรู้ใจระหว่างเขากับซืออวี่ ทำไมคำถามตั้งมากมายถึงแทบจะตอบไม่ได้เลยสักข้อ? จี้หลินจ้องเขม็งใส่เวินหยวนที่ส่งยิ้มเรียบเฉยมาให้อย่างเจ็บใจ พรางกัดฟันกรอดเอ่ยถามด้วยความเคืองแค้นว่า “เวินหยวน นายโกงใช่ไหมวะเนี่ย!”

เวินหยวนแบมือออกสองข้าง “ฉันบริสุทธิ์นะ คำถามก็ไม่ใช่คนคิด ฝั่งนายก็ไม่ใช่คนดึงเชือก จะมาโทษฉันได้ยังไงล่ะ?”

จี้หลินสำลักคำพูดตัวเองจนพูดไม่ออกทันที