กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 2
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้ทุกคนตะลึงงันจนทำอะไรไม่ถูก
ซืออวี่เองก็มึนงงเช่นกัน เธอนึกไม่ถึงเลยว่าโรคนี้พออาการกำเริบขึ้นมาแล้วจะน่ากลัวถึงเพียงนี้ แค่สำรอกเลือดออกมาคำโตยังไม่พอ เธอยังคงไอติดต่อกันไม่หยุด แม้จะใช้มือปิดปากไว้ทัน แต่ก็ยังมีเศษเลือดเล็กซอกซอนเล็ดลอดออกมาจากซอกนิ้ว ย้อมกลีบดอกไม้ประกอบฉากที่ปูอยู่บนพื้นจนแดงฉาน
หากไม่ใช่เพราะประสบด้วยตัวเอง ซืออวี่ไม่มีทางเชื่อเด็ดขาดว่าคนเราจะอ้วกออกมาเป็นเลือดได้น่ากลัวขนาดนี้ แถมเมื่อลองนึกดูแล้ว... ในนิยายเรื่องนั้นของเธอ การถ่ายแบบของตัวประกอบหญิงไม่ได้ราบรื่นดีหรอกหรือ แถมยังใช้โอกาสนี้สร้างความสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่ววงการแฟชั่น จนโด่งดังชั่วข้ามคืนไม่ใช่หรือไง?!
ในขณะที่ซืออวี่กำลังตกใจกับพล็อตเรื่องที่หลุดออกนอกลู่นอกทาง ทว่าอีกด้านหนึ่ง อวี๋หลิงที่ยืนอยู่กลับตกใจจนแทบขวัญหนีดีฝ่อ การถ่ายทำรอบนี้เธอรับหน้าที่เป็นผู้รับผิดชอบหลัก หากเกิดอุบัติเหตุอะไรขึ้นมาในกอง เธอต้องเป็นคนรับผิดชอบทั้งหมดเต็มๆ นะ!
"เร็วเข้า เร็วเข้า เลิกถ่ายๆ โทรเรียกหน่วยแพทย์ฉุกเฉิน!" อวี๋หลิงสมเป็นคนที่ผ่านโลกมามาก ตั้งสติได้อย่างรวดเร็วแล้วตะโกนสั่งคนอื่นๆ ว่า "ยืนบื้ออะไรกันอยู่ รีบอุ้มคนไปห้องพักรับรองสิ!"