บทที่ 127: เกาะเพลิงหลีหั่ว

บทที่ 127: เกาะเพลิงหลีหั่ว

หนานกงชิงเยว่เหินอยู่บนฟ้านานเกือบสองวัน จากการเร่งเดินทางต่อเนื่อง ศิลาวิญญาณชั้นเลิศจึงถูกใช้ไปหลายสิบก้อน

หากมิใช่เพราะนางมีทรัพย์สินอยู่ไม่น้อย การสิ้นเปลืองอันน่าตกตะลึงเช่นนี้คงทำให้นางปวดใจจนยากจะฝืนทน

นางขับเคลื่อนศาสตราเวทพลางขมวดคิ้วครุ่นคิดว่าจะคลี่คลายความขัดแย้งระหว่างเซียวเยี่ยนเฉินกับสือฉีกวงได้อย่างไร

คนหนึ่งต้องการเพลิงทักษิณโชติเพื่อพลิกชะตาฝืนลิขิตสวรรค์และแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ส่วนอีกคนต้องการเพลิงทักษิณโชติเพื่อเร่งการเติบโตจนทำลายเปลือกออกมา

ทรัพยากรนี้มีเพียงหนึ่งเดียว ไม่ว่านางจะเอนเอียงไปทางฝ่ายใด อีกฝ่ายก็ย่อมต้องได้รับความเสียหาย

หากกล่าวถึงความรู้สึก นางก็ควรยืนอยู่ข้างเซียวเยี่ยนเฉิน

ทว่าความมีเหตุผลกลับฉุดกระชากเส้นประสาทของนางอย่างบ้าคลั่ง