บทที่ 77: การหยั่งเชิง

บทที่ 77: การหยั่งเชิง

รอให้กระจ่างถึงเจตนาที่แท้จริงของหญิงผู้นี้เสียก่อน แล้วค่อยตัดสินว่าจะไว้ชีวิตหรือให้นางจากไปก็ยังไม่สาย

หานจือเวยดึงความคิดกลับมา พลางทอดสายตากลับไปยังโต๊ะอาหารอย่างแนบเนียน

หนานกงชิงเยว่กำลังจ้องมองถ้วยน้ำแกงไก่ตรงหน้า ซึ่งลอยด้วยหยดน้ำมัน คิ้วงามขมวดน้อย ๆ ทว่ายังไม่ยอมลงมือรับประทาน

จางกุ้ยฮวาเห็นดังนั้น มือที่วางอยู่บนตักพลันกำแน่น ทว่าสีหน้ากลับฝืนยิ้มอย่างห่วงใย “เหตุใดผู้สูงศักดิ์จึงไม่ดื่มเล่า? หรือรังเกียจว่าน้ำแกงนี้เคี่ยวได้ที่ไม่พอ?”

หนานกงชิงเยว่เงยหน้าขึ้น กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ไม่มีช้อน แล้วข้าจะดื่มอย่างไร?”