บทที่ 60: บทละครที่เต็มไปด้วยช่องโหว่

บทที่ 60: บทละครที่เต็มไปด้วยช่องโหว่

เมื่อเห็นท่าทางของเด็กสาวที่ทำราวกับตนมีเหตุผลเต็มเปี่ยม ทั้งยังมองเขาเป็นเพียง “เครื่องมือ” อย่างสิ้นเชิง หานจือเวยกลับมิได้ขุ่นเคืองแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม ในใจกลับบังเกิดความปรารถนาจะเอาชนะอย่างลับ ๆ

เขาอยากเห็นนักว่า หากวันหนึ่งคุณหนูรองแห่งตระกูลหนานกงผู้สูงส่งเหนือผู้ใดผู้นี้เกิดมีใจจริงต่อเขา ภาพนั้นจะน่าตื่นตาตื่นใจเพียงใด

เขาไม่ได้สานต่อหัวข้อเรื่อง “ตัวแทน” หากเปลี่ยนประเด็นแล้วถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “หากใบหน้าของข้ามิใช่ใบหน้าที่แท้จริง แม่นางชิงเยว่จะตำหนิข้าที่ไม่เคยจริงใจหรือไม่?”