บทที่ 58: “เจ้ายินดีแต่งงานจอมปลอมกับข้าหรือไม่?”

บทที่ 58: “เจ้ายินดีแต่งงานจอมปลอมกับข้าหรือไม่?”

“คนที่เป็นห่วงข้า?”

หนานกงชิงเยว่พึมพำทวนถ้อยคำนั้นเสียงเบา จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้นสบตาเขาพลางยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม “ถ้าเช่นนั้น... พี่หานเองก็นับรวมอยู่ในนั้นด้วยหรือไม่?”

หานจือเวยสบตานาง สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลงขณะตอบอย่างยืนยัน “ย่อมแน่นอน”

รอยยิ้มตรงมุมปากของหนานกงชิงเยว่ลึกขึ้นเล็กน้อย ทว่านางกลับเปลี่ยนเรื่องกล่าวว่า “หากไม่นับสายสัมพันธ์จากชุ่ยเวย และไม่พูดถึงบุญคุณที่ท่านช่วยชีวิตข้าในคราวก่อน... หากกล่าวถึงเพียงเราสองคน บัดนี้นับว่าเป็นสหายกันแล้วหรือยัง?”

“แน่นอนว่าย่อมนับ”

หานจือเวยตอบทันที

“ในเมื่อเป็นสหายกัน เช่นนั้นข้ามีความลับเรื่องหนึ่งจะบอกเจ้า”