บทที่ 43: ไม่เสียใจ

บทที่ 43: ไม่เสียใจ

หลังคลายข้อสงสัยให้ศิษย์แล้ว อวิ๋นจี๋ก็หดกลับเข้าไปยังส่วนลึกของแหวน หลับตาพักผ่อนต่อ

เหลือเพียงเซียวเยี่ยนเฉินผู้เดียวต้องเผชิญกับ “สภาพหลังเหตุการณ์” ที่เละเทะไปทั่วพื้น ใบหูยังคงมีริ้วแดงจาง ๆ ไม่จางหายไปเสียทีเดียว

เขารู้ดีว่านางรักความสะอาดมาแต่ไหนแต่ไร

เซียวเยี่ยนเฉินเดินไปยังริมสระ ฝ่ามือพลันลุกโชนด้วยเปลวเพลิงสีชาด อุ่นน้ำเย็นเยียบในสระจนมีอุณหภูมิเหมาะสม

จากนั้นเขาคุกเข่าลงข้างกายนาง ใช้ผ้านุ่มชุบน้ำค่อย ๆ เช็ดร่างกายให้นางทีละส่วนอย่างละเอียด

เมื่อเช็ดมาถึงส่วนลับอันชวนวาบหวาม ลมหายใจของเด็กหนุ่มก็หนักขึ้นอย่างเลี่ยงไม่ได้ ใบหูร้อนผ่าว ดวงตาพลันเหม่อลอยไปเล็กน้อย