บทที่ 20: หญิงคนสนิทของหานจือเวย

บทที่ 20: หญิงคนสนิทของหานจือเวย

ระบบลิขิตสวรรค์: 【ดังนั้น ต่อไปเจ้าก็ดูแลชุ่ยเวยให้ดีเสียก็พอแล้ว ตอนนี้ลูกหมาป่าตัวนี้คือสะพานเชื่อมที่มั่นคงที่สุดสำหรับเจ้าที่จะดึงหานจือเวยมาเป็นพวก เมื่อมีสายสัมพันธ์นี้อยู่ ยังต้องกลัวว่าจะเพิ่มระดับความชื่นชอบของเขาไม่เต็มอีกหรือ?】

หนานกงชิงเยว่แค่นเสียงเบา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหยิ่งทะนงอย่างไม่ใส่ใจ: 【ก็แค่พิชิตใจบุรุษผู้หนึ่งเท่านั้น ไยต้องอาศัยสัตว์ตัวเล็ก ๆ ด้วย? เจ้าดูแคลนข้ามากเกินไปแล้ว】

เซียวเยี่ยนเฉินไม่ใช่ตัวอย่างที่ดีที่สุดหรอกหรือ?

เพียงไม่กี่วัน เขาก็หลงรักนางอย่างถอนตัวไม่ขึ้นและภักดีต่อนางจนหมดใจแล้ว

พูดให้ถึงที่สุด บุรุษก็เป็นเพียงนักโทษของประสาทสัมผัสเท่านั้น