เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 354 เจ้าปกครองโลกธุลี ความไม่สมดุลของปราณใสขุ่น
ผืนน้ำอันกว้างไพศาลเป็นสีคราม ต้นไม้แห่งโลกขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่เหนือผิวน้ำ ราวกับหยั่งรากลึกเข้าไปในหมู่เมฆ ใต้ผิวน้ำดุจกระจก เงาสะท้อนของต้นไม้ยักษ์แผ่กิ่งก้านออกไปอย่างไร้สิ้นสุด ราวกับเชื่อมต่อกับพิภพนับไม่ถ้วน
เบื้องหน้าต้นไม้ยักษ์ หญิงผมเขียวผู้เรียกตนเองว่า ‘ซีเออร์’ เปล่งประกายแสงอันอ่อนโยนออกมารอบกาย ทำให้ผู้คนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกใกล้ชิดกับเธอ
ลั่วเหอลอบคาดเดาว่า นี่น่าจะเป็น ‘เจตจำนงแห่งต้นไม้โลก’ ที่กวางเก้สีเอ่ยถึง ซึ่งปรากฏตัวในโลกจิตแห่งนี้ด้วยรูปลักษณ์ของมนุษย์
“ที่ฉันเชิญคุณมายังสถานที่แห่งนี้ ก็เพื่อขอบคุณคุณ”
ซีเออร์เหยียบย่ำอยู่บนผิวน้ำด้วยเท้าเปล่า มือวางทาบเหนืออกบนอาภรณ์งดงามสีเขียว ก่อนกล่าวช้า ๆ ว่า
“หากไม่ได้รับความช่วยเหลือจากคุณ ฉันคงไม่รู้ว่าต้องใช้เวลาอีกนานเพียงใด จึงจะตื่นจากการหลับใหลอันไร้ที่สิ้นสุดได้...”
ด้วยพลังชีวิตที่น้ำพุอมตะมอบให้ ประกอบกับพลังแห่งความอุดมที่ลั่วเหอปลดปล่อย พลังต้นกำเนิดแห่งโลกทั้งสองนี้จึงสะท้อนตอบรับกับคลื่นสะท้อนของต้นไม้โลก ส่งผลให้เจตจำนงแห่งต้นไม้โลกตื่นจากการหลับใหล
เห็นอีกฝ่ายดูไม่มีเจตนาร้าย ทั้งยังอัญเชิญฉันมายังโลกจิต เห็นได้ชัดว่ามีเรื่องสำคัญต้องหารือ...ลั่วเหอจึงเอ่ยถามข้อสงสัยเมื่อครู่ออกมา
“ถ้าผมเดาไม่ผิด ท่านก็คือตัวแทนของเจตจำนงแห่งต้นไม้โลก?”