เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 319 การประชันกระบี่ วาหลิ่ว ลั่วเหอ!
ดวงตะวันลับขอบฟ้า ทว่าอากิฮะบะระยังคงคลาคล่ำไปด้วยผู้คน
ป้ายไฟหลากสีและไฟถนนทยอยสว่างขึ้น เด็กสาวแต่งกายสีสันสดใสยืนอยู่ริมหน้าต่างชั้นสองของร้านค้า โบกมือหรือส่งจูบให้ผู้คน ใช้การแต่งกายเลียนแบบตัวละครเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยว
ชายหนุ่มชุดขาวเดินอยู่บนถนน ข้างกายมีเด็กสาวสองคนหอบหิ้วถุงใหญ่เล็ก ดึงดูดสายตาผู้คนที่เดินผ่าน
“เดินเที่ยวจนเหนื่อยแทบตาย” เย่เจียนอู้พูด “เหนื่อยกว่าฝึกกระบี่เสียอีก!”
“เมื่อครู่นี้เธอยังเดินเที่ยวอย่างสนุกอยู่เลย” เย่จื้อมีรูปร่างสูงสง่า สายตามองตรงไปข้างหน้า
“ในอำเภอไม่มีร้านค้าเยอะขนาดนี้นี่” เย่เจียนอู้พูดอย่างไม่ใส่ใจ “ฉันแค่รู้สึกแปลกใหม่ดี”
“อืม” เด็กสาวผมดำเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ แล้วพูดเสียงเบา “ถึงเวลาต้องกลับแล้วเหมือนกัน”
“เย่เจียนอู้ เธอกลับลานมรรคกับฉันก่อนเถอะ” เย่จื้อหันหน้ามาพูด “ฉันจะสอนวิธีใช้สมาร์ตโฟนให้เธอแบบง่าย ๆ ก่อน”
“ได้เลย รุ่นพี่!” เย่เจียนอู้เผยรอยยิ้ม