กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 302 ร่างมิมรณะของนกนางนวล
บนผิวน้ำสีดำ เรือแห่งผู้วายชนม์แล่นไปอย่างช้า ๆ
ลั่วเหอปัดเสื้อผ้าแล้วลุกขึ้นยืน ในฐานะที่ตระหนักถึงความเป็น“พ่อครัวนรก” จึงพูดอย่างซื่อสัตย์ว่า
“ดังนั้น ครั้งนี้ท่านเรียกผมมา มีอะไรที่อยากกินเป็นพิเศษไหม”
ขณะที่พูด ลั่วเหอยังอัญเชิญซิวโกวออกมา ทั้งสองมืออ้อมรับแล้วยื่นไปตรงหน้าเทพมรณะ
จัดการเธอเลย ซิว ใช้ท่าโจมตีสีสีสี!
เทพมรณะหลอมใจต้านทานความน่ารักอย่าง‘ขนสัมผัว’ ไม่ได้ จึงจับซิวโกวขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ แล้วเดินสงสารหัวสุนัข
“วันนี้ไม่มีความอยากอาหาร เตรียมของหวานให้หน่อย”
“แล้วก็ทำขนมผึ้งสักถ้วยให้สุนัขเฝ้าประตูตัวนั้น”
เทพมรณะพูดอย่างเย็นชา “มันคิดถึงขนมผึ้งมานานจนแม้แต่งานก็ไม่ตั้งใจทำ”