กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 293 ลั่วเหอ: ฉันกลายเป็นหัวหน้าสมาคมนักล่าตั้งแต่เมื่อไรกัน
ฟ้ายังสลัว หิมะโปรยปรายไม่ขาดสาย
ลั่วเหอยืนอยู่นอกลานมรรค เตรียมออกเดินทาง
บนกำแพงหิมะ มีนกนางนวลตัวหนึ่งยืนตระหง่าน
เสี่ยวเถียวทอดสายตาลึกล้ำ มองไปยังทิศทางของแม่น้ำดำ
“โอ!” (พายุกำลังจะมาแล้ว!)
ราวกับเป็นการยืนยันคำพูดของมัน
ชั่วพริบตา ฟ้าก็มืดครึ้ม เมฆฝนหนาทึบก่อตัวเหนือท้องฟ้านครน้ำแข็ง ลมเหนือพัดกระโชกหวีดหวิว อุณหภูมิลดฮวบ ลูกเห็บย่อมตกลงมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
อากาศหนาวเย็นยะเยือก ชายหนุ่มอาภรณ์ขาวยืนอยู่กลางลานหิมะ ดวงตาวูบไหว
สภาพอากาศนี้ไม่ปกติ