เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 243 คุณเคยได้ยินเรื่องราวของสุนัขอัศวินหรือไม่
ภูเขาไท่หาง บริเวณใกล้เหย่าหลู ริมลำธาร
ลั่วเหอเอาชนะหยูเต่าเจียงไม่ได้ จึงจำต้องรับปากว่าจะไปตกปลาริมแม่น้ำกับเขาสักหลายคันเบ็ด แลกเปลี่ยนและชมเชยฝีมือกัน
“ถ้าอย่างนั้นเฒ่าชราผู้นี้ขอแสดงฝีมืออันต่ำต้อยแล้วกัน!”
ชายชราสวมเสื้อกล้ามหยิบม้านั่งเตี้ยออกมา นั่งลงอย่างองอาจ ก่อนจะใช้มือไม้เก้ ๆ กัง ๆ เหวี่ยงเบ็ดลงแม่น้ำ
ราวสิบกว่านาทีต่อมา หยูเต่าเจียงก็ยกเบ็ดขึ้นพลางร้องด้วยความตื่นเต้นว่า ‘ปลาตัวใหญ่!’
เงาปลาสักครึ่งตัวยังมองไม่เห็น ทว่าบนเบ็ดกลับมีสาหร่ายน้ำก้อนหนึ่งแขวนอยู่ ทั้งหนักอึ้งและเปียกโชก
หยูเต่าเจียงบ่นพึมพำพลางโยนก้อนสาหร่ายลงถังตกปลา จากนั้นหันไปมองลั่วเหอด้วยสายตาเปี่ยมความหวังแล้วกล่าวว่า
“มหาปรมาจารย์ คุณคิดว่า…ผมยังมีจุดไหนที่ปรับปรุงได้บ้าง”
ลั่วเหออ้าปากหมายจะพูดแต่ก็หยุด