เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 234 ลมเมฆบรรจบ ก่อนการจำแลงเป็นมังกร
ใต้สมุทรลึกสีน้ำเงินเข้มและเงียบสงัด
ไกลออกไป ท้องพระโรงตำหนักมังกรอันโอ่อ่าเปล่งประกายเจิดจ้า เสียงดนตรีจากเครื่องสายและเครื่องเป่าลอยล่องออกมา
ลั่วเหอนั่งขัดสมาธิอยู่บนกระดองของเต่าดาราจักร ก่อนถอนสายตาที่ทอดมองท้องพระโรงตำหนักมังกรกลับมา
จากนั้นลั่วเหอเคาะกระดองเต่าดาราจักรเบา ๆ พลางสั่งว่า
“จะมองอะไรนักหนา ยังไม่รีบว่ายให้เร็วขึ้นอีก”
เต่าดาราจักรหดคอลงอย่างหงอย ๆ แล้วกล่าวด้วยเสียงอู้อี้ว่า
“ใต้เท้าลั่วเหอ เมื่อครู่นี้ผู้อาวุโสล่วงเกินท่านไปมาก ขอท่านโปรดอภัยให้ด้วย”
“ให้ความร่วมมือกับการสืบสวนของฉันดี ๆ แล้วฉันจะไม่ทำให้คุณลำบาก” ลั่วเหอตบกระดองเต่าเบา ๆ “ว่าแต่คุณชื่ออะไรนะ”
“เก้าร้อยปี” เต่าดาราจักรรีบตอบ “ผู้น้อยมีชีวิตอยู่มาเก้าร้อยกว่าปีแล้ว ชื่อจริงลืมไปนานแล้ว ราชามังกรจึงประทานชื่อนี้ให้”