เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 226 ลั่วเหอ นายยังขาดน้องเขยอยู่ไหม
ไม่นานนัก เจียงตงหยางก็ตอบตกลงอย่างชัดเจน พร้อมนัดหมายเวลาและสถานที่พบปะกับลั่วเหอ
ช่วงบ่าย ลั่วเหอมาถึงโรงน้ำชาโบราณแห่งหนึ่งในเมืองจักรพรรดิตามที่อยู่
โรงน้ำชาตั้งอยู่ลึกเข้าไปในสวน บรรยากาศสง่างาม เมื่อเดินเข้าสู่โถง กลิ่นหอมของชาลอยอบอวลชื่นใจ บนผนังแขวนภาพวาดและงานอักษรพู่กัน ทั้งยังมีพี่สาวในชุดกี่เพ้ากำลังบรรเลงกู่เจิง
ลั่วเหออดทอดถอนใจไม่ได้ คุณชายเจียงรู้จักเสพสุขจริง ๆ ชุดกี่เพ้ายังจับคู่กับถุงน่องสีดำอีก…
มองแวบเดียวถือเป็นมารยาท หากมองหลายแวบก็รู้สึกผิดต่อปรมาจารย์ลี่แล้ว
ลั่วเหอถอนสายตากลับมา กวาดมองเครื่องชาและภาพวาดอักษรบนผนัง ก่อนจะพบโดยไม่คาดคิดว่าตรงทางขึ้นบันไดมีร่างคุ้นตากำลังเดินลงมา
ผู้มาเยือนสวมเครื่องแบบพ่อบ้าน เขาคือพ่อบ้านเฉิง ผู้ที่เคยพบหน้ากันครั้งหนึ่งในงานเทศกาลเทพแห่งเตา
“คุณลั่วเหอ ต้องขอโทษที่ปล่อยให้คุณรอนาน”
พ่อบ้านเฉิงยื่นมือออกมาแล้วกล่าวว่า “นายน้อยรอคุณอยู่ที่ห้องน้ำชาชั้นสอง ผมจะนำทางให้คุณ”