เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 220 ที่แท้นายมาสะสมตราประทับนี่เองหรือ
หลังจากลั่วเหอทำสัญญากับสัตว์อสูรตัวที่สี่ ในบันทึกก็ปลดล็อกสถานที่ท่องเที่ยวที่เกี่ยวข้อง
สถานที่ท่องเที่ยวของสุนัขเสี่ยววัง ‘ซิว’ มีชื่อว่า ‘เมืองจันเฉิง’ เป็นเมืองระดับสองที่สังกัดเขตกว้างฟู
แม้ชื่อจะมีคำว่า ‘จัน’ อยู่ แต่เมืองจันเฉิงแทบไม่เกี่ยวข้องกับศาสนาหรือศรัทธา กลับเป็นสถานที่ที่วิถียุทธ์รุ่งเรือง
เมืองจันเฉิงเล็ก ๆ แห่งนี้ เคยให้กำเนิดนักศิลปะการต่อสู้ มือกระบี่ และนักต่อสู้ชื่อดังมากมายในประวัติศาสตร์ตงหวง…แม้แต่สัตว์อสูรป่าในที่แห่งนี้ก็ยังกลายเป็นพวกกล้าหาญชำนาญศึก
หลังจากพูดคุยกับเจ้าหมาอยู่พักหนึ่ง ลั่วเหอจึงได้รู้ว่า ซิวเคยเร่ร่อนอยู่ทั่วเขตกว้างฟู และเคยผ่านเมืองจันเฉิงมาแล้ว กระบวนท่าระดับสูงอย่าง ‘ดำดิน’ ก็เรียนรู้โดยบังเอิญที่เมืองจันเฉิงเช่นกัน
ลั่วเหอสรุปพรสวรรค์ของตัวเองให้ซิวฟังคร่าว ๆ
“ต่อไปนายก็ฝึกฝนทักษะการต่อสู้ของตัวเองในเมืองจันเฉิงแห่งอาณาเขตความฝัน”
ลั่วเหอกล่าวว่า “ในอาณาเขตความฝันไม่มีความเสี่ยงที่จะบาดเจ็บ และไม่สะสมความเหนื่อยล้า ดังนั้นการฝึกของนายจะได้ผลเป็นสองเท่า สามารถแข็งแกร่งขึ้นได้เร็วกว่าเดิม”
สุนัขเสี่ยววังแลบลิ้น ดวงตาสีดำเป็นประกายวาววับ ก่อนพยักหน้าอย่างกระตือรือร้น