เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 214 พบหน้าก็ยอมแพ้หรือ ราชันหมาป่าเก้าปล้องพิโรธเก้าปล้องหมาป่าประกาศเตือน
การแข่งขันรอบสี่คนสุดท้าย ช่วงเช้าวันนั้น
ตามกำหนดการ คณะกรรมการจัดการแข่งขันจะจัดรถโดยสารทางไกลไปรับส่งทุกคนที่สนามประลองเมืองจักรพรรดิ
ลั่วเหอยังคงสวมเสื้อเชิ้ตลำลองตัวเดิม เดินมาถึงโถงใหญ่ก็เห็นเพื่อนร่วมทีมรวมตัวกันอยู่ ส่วนการแต่งกายของอธิการบดีฉินสะดุดตาเป็นพิเศษ
เขาสวมสูทสีขาวบริสุทธิ์ สวมหมวกสุภาพบุรุษ ผูกเนกไทสีทอง และวันนี้ยังจงใจถือไม้เท้าไม้จริงมาด้วย
“อธิการบดี วันนี้แต่งตัวหล่อมาก” ลั่วเหอเดินเข้าไปหา
อธิการบดีฉินถอดหมวกสุภาพบุรุษ วางไว้ตรงหน้าอก “วันนี้เป็นวันสำคัญของพวกเธอ ไม่ว่าจะชนะหรือแพ้ ผมก็ควรแต่งตัวเต็มยศมาร่วมงาน”
“ท่านยังถือไม้เท้าด้วย” เมียวอิ้งอิ้งรู้สึกแปลกใหม่
“สิ่งนี้หรือ” อธิการบดีฉินยกไม้เท้าขึ้นเทียบ “เอาไว้พยุงร่างกายหลังจากพวกเธอผ่านเข้ารอบรอบชิงชนะเลิศ จะได้ป้องกันไม่ให้ผมหกล้ม”
ทุกคนหัวเราะเสียงดัง ไม่นานรถโดยสารทางไกลก็มาถึงและจอดอยู่หน้าทางเข้าโถงใหญ่