เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 205 ปรมาจารย์ลี่มารับถึงสนามบิน สิทธิพิเศษสำหรับครอบครัว
ท้องฟ้าแจ่มใสเป็นสีคราม
นกยักษ์เหล็กโฉบผ่านท้องฟ้า ลากเส้นทางเมฆสีขาวดุจหิมะไว้เบื้องหลัง
“อธิการบดี ทำไมถึงคิดจะออกเดินทางไปพร้อมพวกเราล่ะ” ตู้เหยียนอู่หันไปถามอธิการบดีฉินที่นั่งอยู่เบาะด้านหลังอย่างสบาย ๆ
ชายชราผมเงินสวมสูทสีเงินที่รีดเรียบไร้ที่ติ กระเป๋าเสื้อประดับผ้าเช็ดหน้าลวดลายงดงาม ผูกเนกไทลายทแยงสีเข้ม เขาถอดแว่นตาขาเดียวกรอบทองออก แล้วค่อย ๆ ใช้ผ้าเช็ดอย่างไม่รีบร้อน
“พวกเธอหลายคนเดินทางไกลไปยังเมืองจักรพรรดิ ย่อมต้องมีอาจารย์ร่วมทางสักคน เดิมทีอาจารย์ที่กำหนดไว้ให้พาพวกเธอออกเดินทางด้วยกันไม่สบาย ตอนมารายงานฉัน ฉันจึงคิดว่าให้ฉันพาพวกเธอไปยังเมืองจักรพรรดิน่าจะดีกว่า…”
อธิการบดีฉินสวมแว่นกลับเข้าไป แล้วกล่าวด้วยสีหน้าเมตตา “ฉันเองก็หวังว่าจะได้เห็นกับตาว่าพวกเธอทำผลงานได้ดียิ่งขึ้น”
เมียวอิ้งอิ้งหันกลับมา “อธิการบดี แต่ถ้าพวกเรา แบบว่า…ตกรอบตั้งแต่รอบแรก จะทำยังไงดี”
“ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็พักอยู่ในเมืองจักรพรรดิต่ออีกหลายวัน ระหว่างเที่ยวชมโบราณสถานและสถานที่เลื่องชื่อ ก็จะพาพวกเธอย่อยประสบการณ์จากความพ่ายแพ้”
อธิการบดีฉินกล่าวอย่างช้า ๆ “มหาวิทยาลัยหยุนเป็นเพียงสถานีหนึ่งบนเส้นทางชีวิตของพวกเธอ การเติบโตที่พวกเธอได้รับจากมหาวิทยาลัยหยุน สำคัญกว่าชื่อเสียงที่พวกเธอจะมอบให้มหาวิทยาลัยหยุนมาก”