เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 184 นักปราชญ์ผู้ประเสริฐล้วนตายสิ้น ผู้ดื่มสุราจึงทิ้งนาม สัตว์เทพไป๋เจ๋อ
ตะวันยามอัสดงค่อย ๆ ลาลับ
ท่ามกลางภูเขาคุนหลุนอันกว้างใหญ่ เหนือทะเลเมฆ ทิวทัศน์อาทิตย์อัสดงบนขุนเขาหยู่ซู่ช่างยิ่งใหญ่และงดงามตระการตา
ณ เรือนรับรองแห่งหนึ่งบนยอดขุนเขา ลั่วเหอผลักประตูเดินออกมา ก่อนหันกลับไปกล่าวขอบคุณอีกครั้ง
“ขอบคุณสำหรับข้อมูลของคุณ ปรมาจารย์ลู่ฉางอาน”
“เป็นเพียงความช่วยเหลือเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น”
ชายชราผมขาวหน้าตาอ่อนเยาว์ยิ้มอย่างเมตตา
“หากพวกคุณทั้งสองได้พบไป๋เจ๋อจริง ๆ สำหรับผมแล้ว นั่นก็นับเป็นเรื่องโชคดีเช่นกัน”
หลินเสี่ยวหลินถามอย่างไม่เข้าใจ “ทำไมถึงพูดแบบนั้น”
“ใน ‘เปาอั่วจื่อ’ มีคำกล่าวว่า ไป๋เจ๋อรู้ซาบทุกสิ่ง รู้เรื่องเทพผี ปัดเป่ามารและขจัดเภทภัย จึงเป็นสัญลักษณ์แห่งสิริมงคล”