เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 106 ผีเสื้อกระบี่กับผู้อาวุโสผู้ใช้แรงงานตัวอย่าง
บนผิวทะเลสาบที่ถูกผนึกด้วยน้ำแข็ง ปรากฏหมาป่าขาวขนาดใหญ่สูงกว่าสองเมตรตัวหนึ่ง
ราชาหมาป่าจักรพรรดิอุดรไป๋ตี้มีขนสีขาวพลิ้วไสว ดวงตาทั้งสองทอประกายสีเขียว ทันทีที่ปรากฏตัว กลิ่นอายแรงกดดันอันน่าสะพรึงก็แผ่ซ่านออกจากร่าง จนอากาศดูคล้ายหนักอึ้งขึ้นมา
ตรงกันข้าม เหลาจินยังคงอยู่ในสภาพเหมือนคนนอนไม่เต็มอิ่มเช่นเดิม
เบื้องหน้าเขาปรากฏสัตว์อสูรเลี้ยงตัวหนึ่งที่มีรูปร่างคล้ายโคอาลา
โคอาลา หรืออีกชื่อหนึ่งคือหมีถุงต้นไม้กับโคอาลาไร้หาง ภายในหนึ่งวันยี่สิบสี่ชั่วโมง พวกมันใช้เวลานอนหลับมากกว่ายี่สิบชั่วโมง แม้จะตื่นแล้วก็ยังมีท่าทางเหม่อลอยอยู่ดี
นั่นเป็นเพราะใบยูคาลิปตัสที่โคอาลากินมีสารพิษอยู่ พวกมันจึงแทบจะอยู่ในสภาวะถูกพิษตลอดเวลา
เมื่อมองสัตว์อสูรเลี้ยงตัวนี้ หลินเสี่ยวหลินบนที่นั่งผู้ชมก็ส่งเสียงจุ๊ จุ๊ด้วยความประหลาดใจ
“หมีต้นไม้ไร้หางของคุณเหลาจินไม่กลัว ‘การข่มขวัญ’ ของราชาหมาป่าจักรพรรดิอุดรเลยหรือ”