เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 78 ชิงมื้อเสริม สังหารฝ่าทางไปตลอดสาย
วันที่ 8 มิถุนายน วันพฤหัสบดี
เมืองชาง ภายในเรือนลานสี่ประสาน
ลั่วเหอจบการเดินทางในอาณาเขตลับแม่น้ำไป๋สุ่ย และกลับถึงบ้าน
เป็นช่วงบ่ายพอดี แสงอาทิตย์อบอุ่นสบาย
เสี่ยวจิ่วนอนหมอบอยู่บนยอดไม้ หรี่ตารับแสงแดด บนใบหน้ามีแต้มสีขาว ขนเป็นสีแดงเพลิง ส่วนแขนขาทั้งสี่เป็นสีดำสนิท
ลั่วเหอนอนอยู่บนเก้าอี้หวาย เงยหน้ามองเสี่ยวจิ่วที่น่าเอ็นดูอย่างซื่อบื้อบนต้นไม้
จู่ ๆ เขาก็นึกถึงภาษาถิ่นของอวิ๋นหลิ่งและพื้นที่อื่น ๆ ที่เรียกเก้าปล้องหมาป่าว่า ‘เจ้าก้อนกลมแห่งขุนเขา’
เพราะเก้าปล้องหมาป่ามักชอบนอนหมอบตากแดดอยู่เสมอ แม้จะพบคนแปลกหน้าก็ยังมีท่าทางเกียจคร้านเชื่องช้า น่าเอ็นดูอย่างซื่อบื้อ จึงได้ฉายานี้มา
แต่เก้าปลาป่าของบ้านฉัน แม้ดูเหมือนกำลังนอนทอดอาลัย ที่จริงกำลังแอบฝึกฝนอยู่