เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 73 เจ้าแห่งอาณาเขตลับแม่น้ำไป๋สุ่ย
วันรุ่งขึ้น
ลั่วเหอนั่งเครื่องบินมุ่งหน้าไปยังอาณาเขตลับแม่น้ำไป๋สุ่ยแห่งอวิ๋นหลิ่ง
น้ำในแม่น้ำไป๋สุ่ยใสเย็นเตียง พื้นแม่น้ำประกอบด้วยแร่สีขาว สะท้อนจนสายน้ำดูราวกับหยกไขมันแพะสีขาวที่กำลังไหล จึงได้ชื่อนี้มา
แสงอาทิตย์กำลังงดงาม ท่ามกลางเงาไม้เขียวขจี แม่น้ำไป๋สุ่ยสีขาวใสสว่างไสวเปล่งประกายระยิบระยับใต้แสงตะวัน
ลั่วเหอย่ำเท้าบนก้อนกรวดริมแม่น้ำ ทอดสายตามองภูเขาหิมะ ก่อนหันมองบริเวณใกล้ตัว
ริมแม่น้ำ กอไก้อ้อพลิ้วไหวไปตามสายลม
ความสามารถในการปรับตัวและพลังชีวิตของไก้อ้อแข็งแกร่งยิ่ง ราวกับไก่อ้อ
ปลามังกรทองอาศัยฟองน้ำลอยอยู่ข้างกายลั่วเหอ มันมองภูเขาหิมะอันงดงามกับแม่น้ำไป๋สุ่ย แววตาเผยความอาลัยอาวรณ์อย่างลึกล้ำ
“อู~” (คุณก็คิดว่าที่นี่สวยมากเหมือนกันใช่ไหม)