เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 66 กระต่ายน้อยน่ารักขนาดนี้
ตามแผนการ ลั่วเหอกับหูถูเดินเท้าเข้าไปในภูเขาเพื่อเยี่ยมผู้อาวุโสเต่าดำ
ท้องฟ้าสูงเมฆกว้าง ทิวทัศน์หุบเขาและธารน้ำงดงาม บนเส้นทางเล็ก ๆ ปรากฏเงาร่างสองสายกำลังปีนเขา
หูถูมีงานราชการรัดตัว ไม่ได้เดินเท้าขึ้นเขาเช่นวันนี้มานานแล้ว สีหน้าเคร่งขรึมจึงผ่อนคลายลงไม่น้อย
“ลั่วเหอ ถ้ามีเวลาว่าง อย่าลืมฝึกสัตว์อสูรบินสักตัว แบบนั้นจะสะดวกกว่า”
“ฉันยังเรียนรู้วิธีขี่สัตว์อสูรบินไม่เป็นเลย”
“แบบนั้นจะได้อย่างไรกัน คุณเป็นสมาชิกของสำนักงานใหญ่สืบสวนนะ…โอ๊ะ เกือบลืมไป คุณยังเป็นแค่ผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับต้น”
เมื่อพูดถึงประโยคครึ่งหลัง อารมณ์ของหูถูก็เปลี่ยนเป็นซับซ้อนเล็กน้อย
ผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับต้นคนหนึ่งกลับทำภารกิจใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับสัตว์อสูรระดับโทเท็มสำเร็จอย่างสมบูรณ์
เพียงเท่านี้ก็มองออกได้อย่างชัดเจนแล้วว่า ศักยภาพของลั่วเหอเหนือกว่ารุ่นเยาว์จากตระกูลขุนนางเหล่านั้นไปไกล