เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 61 เสี่ยวจิ่ว พวกเราได้เขียงเต่าดำมาแล้ว
“เขียงเต่าดำกับฉันมีสายเลือดเชื่อมโยงกัน ดังนั้นจักรพรรดินีจึงกดสมบัติชิ้นนี้ไว้ใต้ภูเขาเต่าดำ เพื่ออาศัยพลังของมันรักษาอาการบาดเจ็บของฉัน”
เต่าดำหันกาย มองเขียงทรงกลมสีดำสนิท แล้วกล่าวด้วยความอาลัยอยู่บ้างว่า
“กาลเวลาผ่านไปพันปี อาการบาดเจ็บของฉันหายดีและตื่นจากการหลับใหล ส่วนเขียงเต่าดำก็จมหายไปพันปีเช่นกัน… สำหรับจักรพรรดิหนงแล้ว คงนับเป็นเรื่องน่าเสียดาย”
เต่าดำคิดจากก้นบึ้งหัวใจว่า แทนที่จะปล่อยให้เขียงเต่าดำหลับใหลไปพร้อมกับตนเป็นเวลาพันปี สู้ทิ้งมันไว้ในโลกมนุษย์ยังจะมีประโยชน์มากกว่า
ลี่หว่านฉิงเอ่ยแย้งว่า “คำพูดของผู้อาวุโสไม่ถูกต้อง”
“โอ้? ฉันผิดตรงไหน ลองพูดมาสิ” เต่าดำกล่าวอย่างสนอกสนใจ
“ปฐมบรรพจารย์อาหารสร้างเครื่องครัวทั้งเจ็ดขึ้นมา จุดประสงค์พื้นฐานที่สุดก็เพื่อขจัดภัยพิบัติและช่วยเหลือผู้คน ในเมื่อเขียงเต่าดำช่วยชีวิตผู้อาวุโสไว้ได้ ฉันเชื่อว่าจักรพรรดิหนงก็คงไม่รู้สึกเสียดาย”