กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 ปลาดุกพลิกกาย พสุธาสะเทือน
ใกล้ยามโพล้เพล้ เมฆาแดงฉานราวเปลวเพลิง
เรือยอชต์แล่นไปยังสะพานใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางสายน้ำกว้างใหญ่ ท้ายเรือแหวกผิวน้ำเป็นระลอกวงแล้ววงเล่า
ลั่วเหอวางปลามังกรทองลงในกรวยขนาดใหญ่ ใต้กรวยมีเหยือกน้ำมันใบหนึ่ง เขาจับจ้องน้ำมันปลาที่ค่อย ๆ หยดลงในเหยือก
“นายกำลังทำอะไร” ลี่หว่านฉิงยืนกอดอกมองอยู่ด้านข้าง
“เก็บน้ำมันปลามังกร”
ลั่วเหอตอบ “ฉันพบว่าแม้ปลามังกรตัวนี้จะหมดสติ แต่เกล็ดของมันยังคงปล่อยน้ำมันออกมาได้ ราวกับเป็นสัญชาตญาณในการป้องกันตัวอย่างหนึ่ง”
ขณะพูด พ่อครัวลั่วก็ตกอยู่ในห้วงครุ่นคิด พึมพำกับตัวเองว่า
“ให้เสี่ยวจิ่วขู่มันสักหน่อย น้ำมันปลาจะซึมออกมาเร็วขึ้นหรือเปล่า”
ลี่หว่านฉิงชะงักเล็กน้อย