เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 23 มุ่งหน้าสู่เมืองฉาเฉิง
เมื่อเดินออกจากห้องมืดเล็ก ลั่วเหอเงยหน้ามองเมฆขาวบนท้องฟ้า รู้สึกเพียงว่ากระเป๋าของเขาหนักขึ้นไม่น้อย
นั่นคือ 1,000,000 หยวน…ไม่สิ แต่เป็นน้ำหนักของความรับผิดชอบ
“เงินทองอะไรพวกนั้นไม่สำคัญหรอก สิ่งสำคัญคือฉันอยากสร้างคุณประโยชน์ให้องค์กร” ลั่วเหอคิดในใจ
แสงที่เป็นสัญลักษณ์ของการอัญเชิญปรากฏขึ้น แพนด้าน้อยขนปุกปุยปีนขึ้นบ่าของลั่วเหออย่างคล่องแคล่ว หางใหญ่สีแดงห้อยลงด้านหลังของเขา
ลี่หว่านฉิงค่อย ๆ เดินมาหยุดเคียงข้างลั่วเหอ ก่อนเอ่ยว่า
“ถ้าฉันเดาไม่ผิด คุณน่าจะใส่ใจเรื่องการสืบสวนเทือกเขาอวิ๋นหลิ่งมากที่สุดใช่ไหม”
ลั่วเหอพยักหน้า
ไม่นับเรื่องพริกลาวาที่เขายังคิดถึงไม่รู้ลืม
สาเหตุที่ร่างเดิมล้มลงนั้นเกี่ยวข้องกับปริศนาฝูงสัตว์อสูรที่ปกคลุมเทือกเขาอวิ๋นหลิ่ง