บทที่ 33 เพิ่มคนมาช่วยงาน

ซูหว่านซิงกลับจากบ้านของท่านปู่หัวหน้าหมู่บ้านมายังเรือน ก็เห็นหว่านเฟิงกำลังนั่งคัดแบบฝึกอักษรอยู่ที่โต๊ะหนังสือซึ่งเพิ่งซื้อมาใหม่ ถวนจื่อนอนงีบอยู่ข้างเท้าของเขา ส่วนซูหว่านเยว่กำลังอุ้มตุ๊กตาผ้าวิ่งเล่นไปทั่วลาน

เมื่อมองภาพอันสงบสุขตรงหน้า จู่ ๆ นางก็นึกถึงเรื่องสร้างสำนักศึกษาในหมู่บ้านขึ้นมา จึงหยุดฝีเท้าครู่หนึ่งก่อนเดินไปข้างกายหว่านเฟิง

“หว่านเฟิง” ซูหว่านซิงเคาะโต๊ะหนังสือเบา ๆ “พี่หญิงวางแผนจะสร้างสำนักศึกษาในหมู่บ้าน ต่อไปเจ้าไม่ต้องเดินทางไปสำนักศึกษาเอกชนในตัวอำเภออีกแล้ว ช่วงนี้พี่หญิงจะสอนเจ้าไปก่อน”

หว่านเฟิงเงยหน้าขึ้น ดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ “จริงหรือพี่หญิง?”

“จริงสิ” ซูหว่านซิงพยักหน้า “ก่อนท่านแม่จะจากไป นางเคยสอนพวกเราอ่านเขียนมาก่อน พื้นฐานของพวกเราจึงไม่เลว ที่พี่หญิงมีตำราที่ดีกว่าอยู่ เจ้าศึกษาตำราเหล่านี้ไปก่อน รอจนสร้างสำนักศึกษาเสร็จและเชิญอาจารย์มาได้แล้ว เจ้าค่อยไปศึกษาอย่างเป็นระบบ”