กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“บัดนี้เจ้าได้เป็นจวี่เหรินแล้ว จึงมีสิทธิ์เข้าสอบระดับเมืองหลวงในฤดูใบไม้ผลิปีหน้า” ท่านอาจารย์ฟ่านมองศิษย์คนโปรดด้วยรอยยิ้ม “เป็นอย่างไรบ้าง มั่นใจหรือไม่ว่าจะชิงตำแหน่งก้งซื่ออายุน้อยที่สุดในรอบร้อยปีมาได้?”
ตามปกติแล้ว ท่านอาจารย์ฟ่านไม่เห็นด้วยกับการให้จวี่เหรินหนุ่มรีบเข้าสอบการสอบระดับเมืองหลวงทันที เพราะหากสอบตก ย่อมส่งผลถึงตายต่อจิตใจของคนหนุ่มบางคนที่ไม่เข้มแข็งพอ
แต่เจียงเฉาอันแตกต่างออกไป! ปีนี้เขาเพิ่งอายุสิบห้าปี ไม่เพียงเป็นจวี่เหรินที่อายุน้อยที่สุดในมณฑลผิงซี เกรงว่าในประเทศต้าเฉียนยามนี้ก็คงไม่มีจวี่เหรินผู้ใดอายุน้อยกว่าเขาแล้วกระมัง!