กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นางรับทารกมาด้วยความจำนนอย่างถึงที่สุด แล้วเริ่มให้นมเขา
เมื่อปากเล็ก ๆ ของทารกพยายามเสาะหาอย่างเร่งรีบที่หน้าอกของนาง ใจนางกลับรู้สึกขยะแขยงราวกับกินแมลงวันเข้าไป
หากไม่ใช่เพราะพี่ชายลูกพี่ลูกน้องอยู่ที่นี่ นางคงโยนลูกชั่วตัวนี้ออกไปทันที โยนไปให้ไกลแสนไกล
เป็นเพียงไอ้สารเลวอะไรกัน ถึงคู่ควรได้กินนมของข้า?
พอนึกถึงว่าตอนนี้ลูกชายของนางเองก็คงกำลังกินนมของตู้ชุ่ยอวิ๋นอยู่เช่นกัน ใจของนางยิ่งเกลียดชังจนคันเขี้ยวฟัน มือที่ประคองก้นทารกอยู่จึงอดไม่ได้ที่จะหยิกเข้าให้อย่างแรง
“แง!” ทารกตัวนั้นร้องไห้ออกมาปานจะขาดใจในทันที ทำเอามู่เสวี่ยเฉินตกใจจนสะดุ้ง