กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อะไรกัน? พวกเจ้าจะย้ายไปอยู่ที่เมืองงั้นหรือ?” เพื่อนบ้านและคนในละแวกเดียวกันเมื่อได้ยินต่างก็ตกใจพากันมาถามมารดาเจียงเป็นจำนวนมาก
มารดาเจียงยิ้มแล้วกล่าวว่า “อืม ก็เพราะเฉาอันต้องไปเรียนหนังสือในเมืองไงเล่า! ถ้าพวกเราไปด้วย เขาก็จะมีคนคอยดูแล มิฉะนั้นถ้าเขาอยู่คนเดียวข้างนอก พวกเราก็ไม่สบายใจหรอกจริงไหม”
“โอ้โห พี่สะใภ้เจียง พวกท่านช่างมีความสุขเสียเหลือเกิน จะได้ย้ายไปอยู่ในเมืองแล้ว” กลุ่มสตรีเหล่านั้นต่างอิจฉาริษยาอย่างสุดขีด
“หากท่านจากไป พวกเราคงคิดถึงท่านแน่”
เมื่อเห็นตระกูลเจียงล็อกประตูลานบ้าน ขึ้นรถม้ามุ่งหน้าสู่เมือง ชาวบ้านต่างพากันถอนหายใจด้วยความรู้สึกหลากหลาย อิจฉาว่าพวกเขาได้ลูกสะใภ้ที่ดีจริงๆ