เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ไม่นึกเลยว่าฝีมือทำอาหารของเจ้าจะดีถึงเพียงนี้” ตู้ชุ่ยอวิ๋นกินขนมไหว้พระจันทร์ที่ตู้อีอวิ๋นนำมาให้พลางเอ่ยชมอย่างอดไม่ได้
“ข้าทำเล่นๆ เท่านั้นแหละ!” การที่ตู้อีอวิ๋นมาส่งของขวัญตามเทศกาลเป็นเพียงเรื่องรอง เป้าหมายหลักคือการมาดูสภาพความเป็นอยู่ของเฮ่อจิ่นซิ่ว
“น้องสาวลูกพี่ลูกน้องของพี่เขยมู่คนนั้น ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้างแล้ว?” ตู้อีอวิ๋นถามเสียงเบา
“หึๆ ก็ยังเหมือนเดิมนั่นแหละ! ไม่ใช่ว่านางอยากปรนนิบัติหญิงแก่คนนั้นไปชั่วชีวิตหรอกหรือ? งั้นก็ปล่อยให้นางปรนนิบัติให้พอใจ!” ตู้ชุ่ยอวิ๋นหัวเราะเย็นชา “ข้าคิดชัดเจนแล้ว คราวนี้มู่เสวี่ยเฉินกลับมา ข้าจะพูดกับเขาให้ชัดเจน หากเขาสอบผ่านจวี่เหรินได้ ข้าก็จะรับเฮ่อจิ่นซิ่วเข้าเป็นอนุภรรยาอย่างถูกต้องตามธรรมเนียมให้นางเป็นอนุภรรยาของมู่เสวี่ยเฉินเสีย”