กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้ อารองมิต้องทำถึงเพียงนี้หรอกเจ้าค่ะ!” ตู้อีอวิ๋นยิ้มน้อย ๆ พลางเบี่ยงกายหลบ ไม่ยอมรับการคารวะของเขา
มารดาเจียงยิ้มพลางเอ่ยว่า “เจ้าหนูคนนี้คารวะเจ้าก็สมควรแล้ว ใครใช้ให้เขาสร้างความลำบากให้เจ้ากันเล่า”
“คนครอบครัวเดียวกันแท้ ๆ ไยต้องพูดเรื่องลำบากหรือไม่ลำบากอะไรกันด้วยเล่าเจ้าคะ” ตู้อีอวิ๋นมิได้รู้สึกว่านี่เป็นเรื่องใหญ่อะไร
รอจนทุกคนเดินแยกย้ายกันไปหมดแล้ว มารดาเจียงจึงค่อยเอ่ยกับตู้อีอวิ๋นว่า “สองวันก่อนข้ามีเรื่องอยากจะคุยกับเจ้าอยู่พอดี แต่พอวุ่น ๆ เข้าก็ลืมเสียสนิทเลย!”
ตู้อีอวิ๋นยิ้มพลางถาม “ท่านแม่ มีเรื่องอันใดหรือเจ้าคะ”