กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่นานอี๋ยวิ๋นก็เปลี่ยนมาสวมชุดกระโปรงเรียบง่ายเดินออกมา ไม่เพียงแค่เปลี่ยนชุดเท่านั้น แม้แต่เครื่องประดับก็ยังเอาออกไปถึงแปดเก้าส่วน คงเหลือไว้เพียงปิ่นสองเล่มบนศีรษะและกำไลหนึ่งคู่ที่ข้อมือเท่านั้น
นางกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ขออภัยด้วยเจ้าค่ะ ที่ต้องให้ทุกคนรอข้าเพียงคนเดียว”
ตู้อีอวิ๋นเห็นชัดเจนว่าในดวงตาของมารดาเจียงเผยร่องรอยความพึงพอใจออกมา
มารดาเจียงเห็นนางนั่งลงแล้ว จึงร้องบอกทุกคนว่า “กินข้าวกันเถิด กินข้าวกัน! อีกครู่ยังมีคนมาชมพิธี กินเสร็จไวจะได้เก็บกวาดไว”
แล้วกล่าวกับเจียงเฉาซิ่นว่า “อย่ามัวแต่กินเองเพียงอย่างเดียว ต้องดูแลลูกสะใภ้เจ้าบ้าง ดูสิ นางคีบกับข้าวไม่ถึงแล้ว”
เจียงเฉาซิ่นรีบวางชามและตะเกียบลง แล้วหันมาคีบกับข้าวให้ตู้อีอวิ๋น