กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 งั้นพวกเราก็ต้อนรับเขา
ในเวลานี้ ภายในร้านน้ำชาเงียบสงบเป็นอย่างยิ่ง ใบอู๋ถงนอกหน้าต่างไหวเอนเบา ๆ ตามสายลมอ่อน ทอดเงาราวกับภาพตัดกระดาษลงบนโต๊ะ
ขอบตาของฟู่จิ่งสิงแดงเรื่อขึ้นมาอีกครั้ง เขาก้มหน้าลง ผ่านไปครู่หนึ่งจึงเงยหน้าขึ้นมาใหม่ เพียงแต่น้ำเสียงที่เอ่ยยังคงแผ่วเบานัก “ไม่ว่าเธอจะยอมรับฉันหรือไม่ ฉันก็จะมาหาเธอ ไม่จำเป็นต้องให้เธอเปลี่ยนนามสกุล ไม่จำเป็นต้องให้เธอกลับตระกูลฟู่ ฉันแค่อยากบอกเธอว่า เธอยังมีพี่ชายอยู่อีกคนหนึ่ง”