กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 140 เหมือนแม่ราวกับพิมพ์เดียวกัน
“คุณคะ ไม่เป็นไรใช่ไหม” ซูเนี่ยนซีเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แฝงระยะห่างของการพูดคุยกับคนแปลกหน้าไว้เล็กน้อย
ฟู่จิ่งสิงได้ยินเสียงของเธอพลันชะงักไปอีกครา เนื้อเสียงของเธอไม่ค่อยเหมือนคุณแม่เท่าใดนัก ยามคุณแม่พูดจาจะอ่อนโยนกว่านี้ ส่วนเสียงของเธอใสเรียบและนิ่งสงบ ทว่าความสุขุมลุ่มลึกที่แผ่ออกมาจากเนื้อแท้นั้น ช่างเหมือนคุณแม่ยามสาวสะพรั่งเหลือเกิน
“ผมไม่เป็นไรครับ” เขาฝืนยิ้มออกมา “ขอโทษด้วยครับ จำคนผิด”