กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 อยากขอโทษจากใจจริง
เช้าวันรุ่งขึ้นตอนเก้าโมง ที่เรือนเก่าตระกูลลู่
บรรยากาศในห้องรับแขกหนักอึ้งราวกับจะกลายเป็นน้ำแข็ง ท่านผู้เฒ่าลู่นั่งอยู่บนที่นั่งประธาน ตรงหน้ามีถ้วยน้ำชาที่เย็นชืดวางอยู่ สีหน้าของเขาดูไม่สู้ดีนัก ขอบตาคล้ำดำดูเหมือนว่าจะนอนไม่หลับมาตลอดทั้งคืน
พ่อบ้านจางยืนอยู่ด้านข้าง มองดูสีหน้าของเขาอย่างระมัดระวัง “ท่านผู้เฒ่าครับ ท่านจะทานยาก่อนสักหน่อยไหมครับ?”
ท่านผู้เฒ่าลู่โบกมือ “ไม่ต้อง หานถิงมาหรือยัง?”
พ่อบ้านจางส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “ยังครับ แต่ว่าอยู่ระหว่างเดินทางแล้ว อีกเดี๋ยวก็คงถึงครับ”