กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 ซื้อภาพวาดของตัวเอง
ทุกคนในฮอลล์กลั้นหายใจ บางคนตื่นเต้นจนกำมือแน่น เหงื่อซึมเต็มฝ่ามือ
นี่คือราคาสูงสุดของค่ำคืนนี้แล้ว ไม่สิ สูงสุดของงานประมูลการกุศลปีนี้ ลู่หานถิงกำลังจะยกป้ายอีกครั้ง จู่ ๆ ก็มีมือหนึ่งยื่นมา กดแขนเขาไว้เบา ๆ
เขาหันไปมอง ซูเนี่ยนซีมองเขา “พอแล้ว” เธอพูดเบา ๆ
ลู่หานถิงชะงักไปเล็กน้อย ไม่เข้าใจความหมายของเธอ “อะไรนะ”
ซูเนี่ยนซีไม่ตอบ เธอลุกขึ้นช้า ๆ ในมือชูป้ายหมายเลขของตัวเอง
ทุกคนถึงกับตาค้างอ้าปากหวอเพราะการกระทำของเธอ สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่เธอ