กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 พัสดุนิรนาม
บ่ายวันพฤหัสบดี แสงแดดดีมาก
เด็ก ๆ ใกล้เลิกเรียนแล้ว ซูเนี่ยนซีออกมาจากสตูดิโอ เตรียมไปรับแฝดสี่ที่โรงเรียนอนุบาล เพราะรถตู้ส่วนตัวของเธอถูกผู้ช่วยขับออกไปทำธุระยังไม่กลับมา เธอจึงตั้งใจจะไปเรียกรถที่หัวมุมถนน เธอเดินไปตามตรอกอู๋ถง พอถึงปากตรอกก็หันกลับไปมองโดยไม่รู้ตัว รถตู้สีดำคันหนึ่งจอดอยู่ริมถนน กระจกติดฟิล์มสีเข้ม มองไม่เห็นข้างใน
เธอจำรถคันนี้ได้ ตอนที่มาเมื่อเช้ามันจอดอยู่หน้าสตูดิโอ ตอนนี้มาถึงเวลานี้แล้ว มันยังจอดอยู่ที่นี่อีก ชักผิดปกติ ฝีเท้าของซูเนี่ยนซีชะงักเล็กน้อย ก่อนเดินต่อไป สีหน้าไม่เปลี่ยนเลย แต่ในใจเริ่มระแวดระวังเต็มที่