กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 เงื่อนไขแลกเปลี่ยน
ซูเนี่ยนซีไม่ได้หันกลับมา ลู่หานถิงยืนอยู่นาน พอเห็นเธอไม่มีปฏิกิริยา เขาจึงหันหลังเดินออกไปช้า ๆ พอถึงประตู เขาหยุดฝีเท้า หันกลับมาเอ่ยว่า “ซูเนี่ยนซี ไม่ว่าอย่างไร ผมก็ติดเธอคำขอโทษหนึ่งคำ” เขาเอ่ยขึ้น “ไม่ใช่เพราะโปรเจกต์ แต่เพราะตัวผมเอง”
เขาผลักประตูเดินออกไป ประตูปิดลงด้านหลังเขา สตูดิโอเงียบลง
ซูเนี่ยนซีวางพู่กันลง มองออกไปนอกหน้าต่าง แสงแดดส่องจนตาของเธอรู้สึกเสียว ๆ
ซานเป่าเดินเข้ามา ยืนอยู่ข้าง ๆ เธอ แล้วพูดว่า “แม่ครับ เขาไปแล้ว”
เธอขาน “อืม” เสียงหนึ่ง
ซานเป่า “แม่ครับ คำพูดพวกนั้นที่เขาเพิ่งพูดเมื่อกี้…”