กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 น้ำชาเขียวแกล้งเป็นลม
ทันใดนั้น เสิ่นมั่นที่อยู่ด้านหลังก็เอามือกุมอก โซซัดโซเซสองครั้ง “หานถิง…” เธอเรียกอย่างอ่อนแรง แล้วร่างก็อ่อนปวกเปียกทรุดลงไป
ลู่หานถิงยื่นมือออกไปโดยไม่รู้ตัว ประคองเธอไว้
เสิ่นมั่นพิงอยู่ในอ้อมแขนเขา หลับตา ใบหน้าซีดเผือด ดูน่าสงสาร
“หานถิง อกฉันอึดอัดมาก…” เธอพูดอย่างอ่อนแรง “อาจเป็นเพราะเมื่อกี้วิ่งเร็วเกินไป…”
ลู่หานถิงก้มมองเธอ คิ้วขมวดแน่น