เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 140 ตงหวงไท่อีผู้ลำพองใจ
นับตั้งแต่ที่อินทรีปีกทองต้าเผิงถูกหลิวชิงลงมือสั่งสอนอย่างหนักหน่วงไปยกหนึ่ง
นิสัยของเขาก็ปรับปรุงเปลี่ยนแปลงไปมาก เวลาพูดจาก็รู้จักพูดเอาอกเอาใจให้ผู้คนรู้สึกพึงพอใจขึ้นเยอะ
ทว่าสภาพการณ์เช่นนั้นกลับคงอยู่ได้ไม่นานนัก
เจ้าตัวนี้ก็ได้ไปขลุกตัวมั่วสุมอยู่กับฝูซีเข้าจนได้
วิชาความรู้อื่น ๆ ไม่เห็นจะร่ำเรียนมาได้สักอย่าง แต่กลับไปร่ำเรียนทักษะการวางมาดอวดเบ่งของฝูซีมาได้ถึงเจ็ดแปดส่วนเข้าไปแล้ว
“ยามนี้เจ้าจงสำแดงวิชาเจ็ดศรตรึงเศียรออกมาให้ข้าดูเป็นขวัญตาสักรอบ หากทำให้ข้าพึงพอใจได้ก็แล้วไป แต่หากทำให้ข้าไม่พึงพอใจละก็ จุดจบจะเป็นเช่นไรเจ้าย่อมรู้ดีแก่ใจนะ”
หลิวชิงเอ่ยสั่งด้วยความโกรธเคืองเป็นอย่างยิ่ง
เขาไม่ได้คัดค้านการที่อินทรีปีกทองต้าเผิงจะไปร่ำเรียนวิถีแห่งการวางมาดอวดเบ่งตามฝูซีหรอก
เพราะใคร ๆ ต่างก็ชื่นชอบการวางมาดอวดเบ่งด้วยกันทั้งนั้น