เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 134 ขงเซวียนและต้าเผิง
เมื่อได้ยินหนี่วาเอ่ยถามคำถามข้อนี้กับตน
หลิวชิงก็ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย เอ่ยตอบด้วยสีหน้าเคร่งขรึมจริงจังเป็นที่สุดในทันทีว่า “สตรีสามัญที่พอกแป้งทาชาดพรรค์นั้น จะนำมาเปรียบเทียบกับเจ้าได้อย่างไรกัน?”
“ภรรยาจ๋า การที่เจ้านำนางมาวางเปรียบเทียบเคียงคู่กับตัวเจ้าเอง ไม่ต่างอันใดกับการหยามเกียรติความงดงามของตนเองเลยสักนิด นางจะไปเทียบเคียงกับเจ้าได้อย่างไร”
“ภรรยาจ๋า ข้าจะลองเปรียบเปรยให้เจ้าฟังอีกสักอย่าง เจ้าก็คือดวงจันทร์อันเจิดจรัสบนฟากฟ้า ส่วนนางเป็นเพียงแค่แสงหิ่งห้อยอันริบหรี่ ทั้งสองฝ่ายไม่อาจนำมาเปรียบเทียบกันได้เลยแม้แต่น้อย”
“ความปรารถนาที่จะเอาชีวิตรอดช่างแรงกล้ายิ่งนัก”
เมื่อฝูซีได้ยินคำพูดของหลิวชิง เขาก็อดไม่ได้ที่จะแอบคิดขึ้นในใจ
เมื่อได้ฟังคำตอบของหลิวชิง หนี่วาก็แย้มยิ้มออกมาอย่างงดงามหยดย้อย รู้สึกพึงพอใจในคำตอบของหลิวชิงเป็นอย่างยิ่ง