เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 110 เจิ้นหยวนจื่อ หงอวิ๋นบ้าบออันใดกัน ข้าไม่รู้จัก
ในเมื่อฝ่ายตรงข้ามอยากจะเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่ เช่นนั้นหลิวชิงก็จะไม่ใจอ่อนปรานีอีกต่อไป
“หลิวชิง นี่เจ้าคิดจะเปิดศึกกับพวกเราทุกคนพร้อมกันจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?!” เมื่อหงอวิ๋นเห็นไข่มุกเทพสยบสมุทรเข้าปิดผนึกห้วงมิติโดยรอบไว้จนสิ้น รูม่านตาของเขาก็พลันหดแคบลงอย่างรุนแรงโดยไม่อาจหักห้าม คาดไม่ถึงเลยว่าหลิวชิงจะตัดสินใจลงมือต่อสู้กับพวกเขาทั้งหมดโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย เรื่องนี้ทำเอาหงอวิ๋นตั้งตัวไม่ทัน การที่หลิวชิงกล้าทำเช่นนี้ แสดงว่าเขาจะต้องมีความมั่นใจอย่างเด็ดขาดแน่นอน
“หยิ่งผยองอวดดีถึงขีดสุด หลิวชิง เจ้าคิดว่าตนเองจะสามารถจัดการพวกเราได้อยู่มัดจริง ๆ อย่างนั้นหรือ!”
“ทุกท่าน พวกเรามาร่วมมือกันสังหารหลิวชิงลงให้ได้เสียก่อน จากนั้นค่อยใช้วิธีวัดกันด้วยความสามารถของตนเองในการแย่งชิงของวิเศษกัน!”
“กล่าวได้ถูกต้อง พวกเรามาร่วมมือกันกำจัดหลิวชิงให้สิ้นซากกันก่อนเถิด!”