เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 101 ตัดปีกอีกข้างหนึ่ง
ทันทีที่สิ้นเสียงของหลิวชิง เขาก็รีบจัดการกินเนื้อคุนเผิงย่างเสียบไม้ทั้งหมดจนเกลี้ยงอย่างรวดเร็ว
เพราะเขาพบว่าบรรพชนหงจวินในยามนี้ชักจะเริ่มเสพติดการกินฟรีโดยไม่ลงทุนเสียแล้ว
แค่การแสดงธรรมให้ฟัง กลับคิดจะมาขอแบ่งเนื้อคุนเผิงไปเพิ่มอีก เรื่องพรรค์นั้นเลิกคิดไปได้เลย
เมื่อหงจวินเห็นหลิวชิงกินเนื้อคุนเผิงย่างจนหมดเกลี้ยงต่อหน้าต่อตา เขาก็รู้สึกปวดใจและเสียดายเป็นที่สุด ต้องใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะสามารถทำใจยอมรับได้
“สหายเต๋าหลิวชิง เนื้อคุนเผิงนี้ เจ้ายังอยากจะกินอีกหรือไม่?” บรรพชนหงจวินเอ่ยถามขึ้น
“นั่นย่อมแน่นอนอยู่แล้ว เนื้อที่มีรสชาติหวานนุ่มอร่อยล้ำยิ่งกว่าเนื้อมังกรเช่นนี้ ข้าย่อมต้องอยากกินอีกแน่นอน น่าเสียดายที่บนตัวของคุนเผิงมีดวงชะตาอันยิ่งใหญ่ของเผ่าอสูรคุ้มครองอยู่ จึงยังไม่สามารถสังหารมันทิ้งในยามนี้ได้ มิเช่นนั้นแล้วข้าจะต้องจับมันโยนลงหม้อต้มเคี่ยวทั้งตัวให้จงได้”