เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 86 หงอวิ๋นผู้ไม่สงบเสงี่ยม
เมื่อนักพรตหรานเติงถูกคุนเผิงผลักส่งออกมาข้างหน้า ร่างกายของเขาก็เกือบจะอ่อนยวบทรุดลงไปกองกับพื้น
ขนาดตอนที่เขามีตบะอยู่ในขอบเขตเซียนทองคำต้าหลัวขั้นต้น เขายังสู้หลิวชิงที่มีตบะอยู่เพียงขอบเขตเซียนทองคำไท่อี่ขั้นสูงสุดไม่ได้เลย
บัดนี้หลิวชิงได้ก้าวขึ้นสู่ขอบเขตเซียนทองคำต้าหลัวขั้นกลางสูงสุดไปแล้ว ในขณะที่ตัวเขาเพิ่งจะกลับเข้าสู่ขอบเขตเซียนทองคำต้าหลัวขั้นต้นได้ไม่นาน
ย่อมยิ่งไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลิวชิงอย่างแน่นอน หากคุนเผิงไม่ยอมออกหน้าปกป้องเขา วันนี้เขาจะต้องหนีไม่พ้นความตายเป็นแน่
ร่างกายของนักพรตหรานเติงพลันอ่อนยวบ ทรุดตัวลงคุกเข่าให้แก่หลิวชิงโดยตรง
เมื่อเห็นนักพรตหรานเติงคุกเข่าลงต่อหน้าตน หลิวชิงกลับไม่ได้สนใจไยดีเขา แต่หันไปจ้องมองคุนเผิงพลางเอ่ยขึ้นว่า “ข้าจำได้ว่า เมื่อครู่นี้เจ้าเพิ่งจะสั่งให้ข้านำสมบัติวิญญาณระดับสูงสุดออกมาหลาย ๆ ชิ้นเพื่อใช้เป็นการขอขมาไถ่โทษไม่ใช่หรือ”