เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 80 หยางเหมย ครานี้ปลอดภัยมั่นคงเสียที
ทันทีที่ทวนสังหารเทพปรากฏออกมา ปราณสังหารอันไร้ที่สิ้นสุดก็เข้าปกคลุมผืนฟ้าดินแห่งนี้ไว้ในพริบตา ห้วงมิติโดยรอบถูกปราณสังหารอันไร้ที่สิ้นสุดกรีดเฉือนจนปริแตกออก
หากไม่มีของวิเศษทั้งสองชิ้นคอยช่วยสะกดตรึงห้วงมิติโดยรอบเอาไว้ ปราณสังหารเหล่านี้คงจะสามารถสั่นสะเทือนทำลายห้วงมิติจนแตกสลายไปแล้ว
ต่อให้ทวนสังหารเทพจะระดับขั้นร่วงหล่นลงมาแล้ว แต่มันก็ยังคงน่าสะพรึงกลัวเป็นที่สุดอยู่ดี
เมื่อได้ยินคำพูดของท่านพี่ตนเอง บนใบหน้าของหนี่วาที่ยืนอยู่ด้านข้างก็พลันปรากฏรอยยิ้มออกมา
เมื่อครู่นี้นางหลงนึกว่าหลิวชิงตั้งใจจะยอมปล่อยศัตรูตรงหน้านี้ไปจริง ๆ เสียอีก คาดไม่ถึงเลยว่าท่านพี่ของตนเองเพียงแค่กำลังล้อเล่นปั่นหัวอีกฝ่ายเล่นเท่านั้น ช่างร้ายกาจนัก แต่นางก็ชอบยิ่งนัก
“ของวิเศษชิ้นนี้มาอยู่ในมือของเจ้าได้อย่างไรกัน?!” เมื่อมหาเซียนหยางเหมยมองเห็นทวนสังหารเทพในมือของหลิวชิง สีหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง พลางเอ่ยถามด้วยความตื่นตระหนกหวาดผวาสุดขีด