เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 77 มหาเซียนหยางเหมยผู้เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามในหัว
ฝูซีที่ได้รับการช่วยชีวิตไว้ได้ทัน ภายในใจยังคงรู้สึกหวาดผวาไม่หาย เพราะอานุภาพของแส้เมื่อครู่นี้นั้นน่าสะพรึงกลัวเกินไปจริง ๆ หากเมื่อครู่นี้หลิวชิงลงมือช่วยช้ากว่านี้อีกเพียงนิดเดียว ต่อให้เขาไม่ตายก็คงต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างแน่นอน
ดูท่าว่าหากคิดอยากจะวางมาดอวดเบ่ง ความแข็งแกร่งของตนเองก็ยังคงต้องดุดันมากพอเสียก่อน
“ท่านรีบถอยกลับเข้าไปในค่ายกลเสีย” หลิวชิงเอ่ยสั่งฝูซี
บนตัวของฝูซีไม่มีสมบัติสูงสุดด้านการป้องกันคอยคุ้มครองกาย การต่อสู้ในระดับนี้เขาไม่สามารถเข้าร่วมด้วยได้ มิเช่นนั้นแล้วอาจจะต้องจบชีวิตดับสูญลงจริง ๆ
ฝูซีรู้ดีว่าในยามนี้ไม่ใช่เวลาที่ตนจะสามารถมายืนวางมาดอวดเก่งได้ เขาจึงพยักหน้ารับ หิ้วร่างของไป๋เจ๋อที่ถูกฟาดจนสลบเหมือดอยู่ด้านข้าง รีบเหินทะยานกลับเข้าไปในภูเขาเซียนแล้วเปิดใช้งานค่ายกลในทันที