เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 69 ขอร้องท่านช่วยพึ่งพาได้หน่อยจะได้หรือไม่?
“การได้มาเป็นผู้ช่วยในการทำลายค่ายกลให้แก่เปิ่นจุน นับเป็นเกียรติยศของพวกเจ้าสองคนแล้ว ยังกล้ามาบ่นพึมพำชักสีหน้าไม่พอใจอยู่อีก เชื่อหรือไม่ว่าเพียงพริบตาเดียวข้าก็จะสั่งให้น้องเขยของข้าทุบพวกเจ้าให้กลายเป็นผุยผงไปเสียเลย”
เมื่อฝูซีเห็นเจียอิ่นและจุ่นถียังคงถลึงตามองตนด้วยความโกรธแค้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะตวาดขู่เสียงดัง
และครานี้หลิวชิงก็ให้ความร่วมมือรับลูกกับฝูซีเป็นอย่างดี ตราบัวเขียวโกลาหลพลันปลดปล่อยปราณโกลาหลอันไร้ที่สิ้นสุดแผ่กระจายออกมาด้านนอกทันที
เพราะอย่างไรเสียการทำลายค่ายกลก็ยังคงต้องพึ่งพาฝูซี สำหรับค่ายกลสังหารก่อนกาลระดับนี้ ต่อให้ยามนี้บนตัวของเขาจะมีของวิเศษป้องกันระดับสูงสุดอยู่ถึงสามชิ้น เขาก็ยังไม่มีความมั่นใจว่าจะสามารถบุกฝ่าเข้าไปได้ตรง ๆ