เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 50 ลำพังแค่ค่ายกลเล็กน้อย ไม่คุ้มค่าให้เอ่ยถึง ก็แค่เอาชีวิตข้าได้เท่านั้นแหละ
พวกหลิวชิงเหินทะยานค้นหาลงไปทางทิศใต้นานเกือบหนึ่งร้อยปีเต็ม แต่ก็ยังคงไม่พบดินแดนศักดิ์สิทธิ์และถ้ำสวรรค์ที่หงจวินเอ่ยถึงเลยแม้แต่น้อย
“ไอ้หงจวินสารเลว คงไม่ได้กำลังหลอกต้มข้าอยู่หรอกนะ” เมื่อยังคงตามหาภูเขาวิญญาณไม่พบเสียที ใบหน้าของหลิวชิงก็พลันมืดครึ้มลงพลางคิดในใจ
แต่พอลองคิดทบทวนดูอีกที เจ้าหงจวินนั่นไม่มีทางกล้าหลอกลวงเขาอย่างแน่นอน เพราะในวันนั้นอีกฝ่ายได้ถูกเขาหลอกต้มจนเชื่อสนิทใจไปแล้ว
หลิวชิงจึงทำได้เพียงต้องอดทนค้นหาลงไปทางทิศใต้ต่อไป และเมื่อวันเวลาล่วงเลยผ่านไปอีกระยะหนึ่ง จนกระทั่งมาถึงวันนี้ จู่ ๆ ภายในใจของหลิวชิงก็พลันบังเกิดลางสังหรณ์บางอย่างขึ้นมา
“เสี่ยวเฟิ่ง เร่งความเร็วในการบินขึ้นอีก” หลิวชิงเอ่ยสั่งหงส์ทองคำที่อยู่เบื้องล่างตน